خیریه آب ایران
داستان آب
قصه پرغصه کمآبی، قصه حراج گرانبهاترین کالای زندگی بشر است. روایتگر فریادهای خاموش زمین از این همه بیمهری است که دیگر با هیچ مرثیهای نمیتوان آن را جبران کرد.
«آسان مثل آب خوردن» ضربالمثلی است که سالها ورد زبان ما ایرانیان است، چرا که پیدا کردن آب خوردن برای گذشتگان ما از همه چیز راحتتر و ارزانتر بوده است. شاید گذشتگان فکر نمیکردند که روزی وضعیت آب در کشور ما به یک بحران تبدیل شود؛ بحرانی که اگر امروز به حال آن فکری نشود، آیندگان ما با وضعیتی وخیمتر مواجه شوند.
بسیار شنیدهایم که جنگهای نیمه دوم قرن بیستویکم نه بر سر نفت و طلا، بلکه بر سر آب خواهد بود. از مجموع آبهای جهان ۹۷ درصد را آب شور دریاها و اقیانوسها تشکیل میدهند. سهم آب شیرین رودخانهها و دریاچهها ۰٫۰۰۳ درصد از کل منابع آب جهان است.
خشکترین منطقه جهان و لمیزرع بودن سه چهارم زمینهای خاورمیانه، آن را به خشکترین منطقه جهان تبدیل کرده و این منطقه دائماً از خشکسالی متناوب، توزیع نامتوازن آب، شکاف عمیق میان عرضه و تقاضا، کاهش شدید کیفیت، افزایش مصرف آب در کشاورزی و ارائه خدمات نامناسب رنج میبرد.
